基本解释发脾气 fā pqi(1) [lost ones temper]∶沉不住气,生气这种事也没有使她发脾气(2) [get angry]∶因事情不如意而吵闹或骂人动不动就发脾气骂人辞典解释发脾气fā pí qi ㄈㄚ ㄆㄧˊ ˙ㄑㄧ 因事情不如意而生气发怒。 《文明小史.第二五回》:「吃他发起脾气来,少不了一顿拳脚。」 英语 to get angry德语 die Geduld verlieren, aufbrausen (V)法语 se mettre en colère, s'emporter, se fâcher